Grondlegging van het Hindoeisme

Ik heb deze vraag al eerder gesteld op het forum en een antwoord heb ik niet gehad of niet begrepen.

Maar ik ben dus benieuwd naar het ontstaan van het hindoeisme met name ook de grondleer.

Aangezien hoe mij het is uitgelegd dat het hindoeisme meer een levensbeschouwing is dan een Geloof

Het Hinduisme is ontstaan uit openbaringen aan Rishis, die weer door volgende generaties Rishis zijn uitgelegd en overgeleverd.

Centraal binnen het Hinduisme staat de verhouding tussen Brahman-Atman(Anadi-Purusha) en Jiva (Purusha)-Jagat (Prakriti). Er is een cylische Pravritti (nederdalen in de relatieve werkelijkheid) en een anti-cylische Nivritti (overstijgen van de relatieve werkelijkheid).

Het Hinduisme is inderdaad een levensbeschouwing, waarbinnen er uiteraard ruimte is voor geloof, etc:
Onder levensbeschouwing verstaat men het denken van de mens over zijn eigen bestaan en bestemming en over het leven en de wereld in het algemeen.
Dit uit zich in een levensovertuiging, een wereldbeschouwing, een godsdienstig geloof e.d.

Vanaf de eerste Rishis tot de moderne Hindus is men levensbeschouwelijk georienteerd.

Dus eigenlijk als iemand zeg; ik ben Hindoe, dan kan dat van alles betekenen. Iedereen geeft zijn eigen interpretatie en voor hun de heilige geschriften. Hoeft toch niet perse te zijn dat je of Arya, Sikh of Sanatan ben. Het kunnen toch 100 stromingen zijn? Aangezien India miljoenen Goden kent, toch? En trouwens religies die nu ontstaan vanuit de Bhagavad Geeta, hoe zit het daarmee? Kunnen die toch het Hindoeïsme berekend worden? Hoe gaat dat? Waarom worden Arya en Sanatan wel tot het Hindoeisme gerekend?
Begrijpt u wat ik bedoel? Dus bij Christen heb je gereformeerde gelovigen en protestanten.

Oeps, dat zijn wel veel vragen tegelijk. Ik zal ze proberen te beantwoorden:

Dus eigenlijk als iemand zeg; ik ben Hindoe, dan kan dat van alles betekenen. Iedereen geeft zijn eigen interpretatie en voor hun de heilige geschriften. Hoeft toch niet perse te zijn dat je of Arya, Sikh of Sanatan ben. Het kunnen toch 100 stromingen zijn?

Een Hindu kan zijn eigen interpretaties of beter invulling of wegen van de overleveringen volgen. Maar het is wel gebruikelijk dat als je je bezighoudt met iets, en je je steeds meer erin gaat verdiepen, dat je eerst vertrouwd raakt met de basis. En hiervoor heb je kaders nodig. Via het gezin krijgt men de sociale kaders mee. Via het gezin krijgt men ook de spirituele kaders mee. Via voorbeeldfiguren aangetrokken voor het gezins- en maatschappelijk gebeuren krijgt men nog meer sociaal-en religieuze (en andere) kaders mee.

De kwestie van eigen interpretaties komt pas op, op het moment dat het individu zichzelf gaat ontdekken. Pas dan kan men invullen, uitkiezen uit een eerder opgebouwde hoeveelheid, die men meegekregen heeft.
Het lijkt me erg moeilijk om eigen interpretaties te volgen van iets waarvan men nooit notie heeft gehad. Dus heb je eerst een basiskader nodig.

Een Arya, Sanatan, Sikkh, Buddhist, Jain, etc. zeggen eigenlijk in de kern en kader hetzelfde. De accenten bij de invulling is alleen anders. Allen benaderen ze hetzelfde levensbeschouwelijke kader van een relatieve en potentiele werkelijkheid. De een is alleen kleurrijker in de details dan de ander.

En trouwens religies die nu ontstaan vanuit de Bhagavad Geeta, hoe zit het daarmee? Kunnen die toch het Hindoeïsme berekend worden? Hoe gaat dat? Waarom worden Arya en Sanatan wel tot het Hindoeisme gerekend?

De traditionele stromingen kunnen teren op een lange voorgeschiedenis. Deze hebben ups en downs en veranderingen meegemaakt, en zijn sociaal-maatschappelijk gelouterd. Een nadeel is wel, als deze last krijgen van traagheid, teveel schijven (religieuze bureaucratie).
Nieuwe stromingen hebben als voordeel hun frisheid. Dit kan weer aanstekelijk werken voor de mainstream religie. De tijd zal leren of de nieuwe stromingen zullen overleven of niet, want niet elke nieuwe stroming wordt klakkeloos geaccepteerd.

Je zult wel merken dat men aan de ene kant de individuele spirituele ontwikkeling, waarin eigen wegen gevolgd kunnen worden. Aan de andere kant is er het groepsgebeuren. Een algemene tendens bij kleine of grote groepen is altijd dat men meer afspraken moet maken.

Ik hoop dat je hier iets aan hebt.

Originally posted by Awaaz

Aangezien hoe mij het is uitgelegd dat het hindoeisme meer een levensbeschouwing is dan een Geloof

Daar ben ik het dus niet mee eens. Marxisme, liberalisme et cetera zijn levensbeschouwingen, maar zodra men gelooft dat de filosofie van God komt , wordt de levensbeschouwing een geloof.